{ wma | 2.16 MB }

+ اره! مث تو دیالوگ نوشته بود.

- چه معنی داره اخه! حالا که این طوریه منم تو این پست فیلم معرفی می کنم:دی!

+ تو دیوونه ای!

- می دونم!

...

+ سو، وات آر یو ویتینگ فور؟ گو آن!

- جیم وایت رو می شناسی؟

+ اون موزیسین امریکایی رو می گی؟

- اره. همون. تو این فیلمه می چرخه این ور اون ور تو جنوب امریکا و توی راهش یه سری موزیسین خفن! رو پیدا می کنه که به دور از دنیای تبلیغات و پول و اینا دارن کار می کنن و اونقدر شناخته شده نیستن. یه سری نابغه ی واقعی، نه مث این دلقک هایی که از ام تی وی و جفنگیات این چنینی داره کارشون پخش می شه و هر سال هم به یکیشون یه گرمی چسکی می دن.

+ شما خودتو ناراحت نکن حالا! اسمش چیه؟

- Searching for the wrong-eyed Jesus . خیلی جالبه، وقتی این فیلم رو می بینی تازه می فهمی که دنیای الترناتیو کانتری راک چقدر وسیعه و فقط به چند نفر مث باب دیلن و اینا محدود نمیشه.

- کارگردانش کیه؟

+ اندرو داگلاس. این موزیکه هم کار گروه 16 Horsepower ه، جزو دیلیتد سین های دی وی دیه. برادر دیوید اگن ادوارد هم یکی از اون اعجوبه هاس که اصلن نمیشه دوستش نداشت.

- حالا که فیلم معرفی کردی دلت خنک شد؟

+ اره! فقط اخرش باید یه نوشیدنی سفارش بدم که همه چی تکمیل شه! نوشیدنی خنک هم بیبشتر از نوشیدنی گرم می چسبه! سلام میس نوتلا!

Mr.Harmony

این روزهای گرم نشستن زیر این پنکه سقفی کافه و تیکه تیک کردن هندونه های شیرین پرز دار با چنگال یه حس و حال دیگه داره. کوله ام رو انداختم روی دوشم و مثل همیشه سر از کافه مون درآوردم
- یه قاچ از اون هندونه های یخ و پرزدار. نه! بهتره یه ظرف سالاد میوه تابستونی سفارش بدم!
- شنیدم امسال نرفتی نمایشگاه
- نه! هنوز کتابهایی که از نمایشگاه 2 سال پیش خریدم توی کتابخونه ام داره خاک میخوره.
- پس ترس از عذاب وجدان تو رو نشکوند امسال نمایشگاه!
- شاید!
- حالا اونی که تو دستاته چیه؟
- کتاب " ارتش سایه ها" نوشته ژوزف کسل! از نشر گل آذین که سال 1382 منتشر شده.
- ترجمه کی هست؟
- قاسم صنعوی!
- پس باید رمان جالبی باشه! یه کم از کتاب بگو تا سالاد میوه ات حاضر بشه!

ژوزف کسل، نویسنده روسی الاصل فرانسوی، در دهم فوریه 1898 در کلارا واقع در آرژانتین زاده شد. تجره هایش، ماده اصلی آثار اولیه اش شد و یکی از آنها ( شاهان کور) در سال 1927 جایزه رمان آکادمی فرانسه را نصیب خود کرد. از آن پس، هماهنگ با زندگی مردی اهل علم و اقدام، با شتاب بیشتر به خلق آثار ادبی اش پرداخت.
براز ژوزف کسل، ادبیات عبارت از بیان ماجراهای شخصی و به تجربه درآمده است. نوشته هایش، که در آنها نویسنده حضور درد، بیان مشاهده ایش است و از اعتدال و نیروی اقناع کننده حکایت میکند. تمام نوشته های کسل که بالغ بر هشتاد جلد میرسد به نحوی کاملا طبیعی، مراحل اصلی زندگی خود او را دنبال میکند. در این مجموعه، تصویرسازی خشونت آلودی را که یادآور روسیه ی بعد از انقلاب اکتبر یا تجسم زندگی مهاجران روس پناه برده به پاریس است میتوان یافت.
رمان های کسل، یادآور علم برادری یی است که در دل جنگ یا خطر پدید می آید و فردی تنها، از آن گذر میکند یا در میان جمع با آن آشنا میشود. کتابهای او عبارت از گزارش هایی است درباره کشورهایی کم و بیش دور یا قانون شکنان.
کسل، رمان پرشور و گیرای "سپاه سایه ها" را در سال 1943 و زمانی که برای فرانسه آزاد کار میکرد نوشت. از روی این رمان نیز فیلمی به کارگردانی " ژان پی یر ملویل" در سال 1969 تهیه شده است.
ژوزف کسل در بیست و سوم ژوئیه 1979 درگذشت.
..................................................

در این کتاب تبلیغی وجود ندارد، از تخیل نیز در آن نشانی نیست. کوچک ترین جزئیات در آن دیگرگون نشده است، و هیچ کس حاصل ابداع نیست. در آن بدون ساخت و پرداخت و گاه حتی بر حسب تصادف، فقط امور واقعی، تجربه شده، از صافی گذشته، و به این ترتیب روزمره گرد آمده است. امور جاری زندگی فرانسوی. منابع متعدد و مطمئن است. در مورد سرشت ها، موقعیت هاف عریان ترین رنجها و ساده ترین شهامت ها، فقط مشکل غم انگیز انتخاب در میان بوده است. در چنین شرایطی اقدام از جمله آسان ترین کارها مینمود.
ولی در میان آثاری که در طول زندگی بالنسبه دراز ژوزف کسل، نوشته شده است، کتابی به اندازه "ارتش سایه ها" برایش زحمت نداشته است و به گفته خودش هیچ کتابی هم نیست که به اندازه این کتاب وی را ناراضی نگه داشته باشد.
طبیعی است که رعایت مسائل امنیتی نخستین مانع در نوشتن این کتاب به شمار میرفت. حقوق عظیم نهضت مقاومت، کسی را که بخواهد ماجرای آن را بدون افسانه پردازی و حتی بدون توسل به تخیل نقل کند، به زنجیر خود میکشد. بنابراین لازم بود همه چیز با وسواس آمیزترین نحو، درست باشد.
در نوشتن این رمان لازم بوده همه چیز درست باشد و در عین حال چیزی هم قابل شناسایی نباشد. به سبب وجود دشمن و خبرچین ها، میبایست چهره ها دستکاری شوند، افراد از جای خود برداشته شوند و به جایی دیگر انتقال داده شوند، حوادث با هم درآمیخته شوند. صداها خفه شوند و رشته های پیوند گسسته شوند، اسرار حمله و دفاع پنهان نگه داشته شوند. فقط امکان آزادانه سخن گفتن از مردگان، ان نیز به شرط نداشتن خانواده یا دوستانی که در معرض تهدید قرار گیرند، یا از ماجراهایی که به قدری در فرانسه شناخته شده اند که دیگر نکته ای به کسی نمی آموزند، وجود داشته است.
به گفته کسل، هرچه در این کتاب خواهید خواند بر مردم فرانسه گذشته است.
پ.ن: برگرفته از مقدمه كتاب
................................................

ارتش سايه هاي جوزف كسل جهاني بي انتهاست از روحياتي متعدد و پيچيده انسان ميل به آزادي ، عشق به فرزند – همسر – قدرت و هويت و فرهنگ ملي همگي در آن حضور دارند . ديدگاههاي متفاوتي ( از اصالت سود و فايده گرفته تا آرمانهاي اومانيستي ) در آن به مصاف يكديگر مي روند و در اين جاست كه فرانسه خلق شده توسط جوزف كسل نمايي بازسازي شده از« آرماگدون» انجيل يوحناي نبي را مجسم مي سازد . نبردي كه در روزازل ميان تمام نيروهاي خير و تمام نيروهاي شر در گرفت و نيروهاي سپيدي به مدد آذرخش خشم الهي تاريكيها و شياطين را راندند و به دوزخ پرتاب كردند و در انبوهي از افسران گشتاپو و خبر چينان و افراد جان بر كف نهضت مقاومت كه بي وقفه يكديگر را مي كشند و كشته مي شوند ما يكبار ديگر مصاف و نبرد تاريخي همان نبرد مقدس را مي بينيم ، نبردي كه همزمان در دنياي دروني تمامي اين انسانهاي مبارزدر جريان است و ما خوانندگان به مدد قلم تواناي نويسنده از نتايج و عواقب آن به موازات جنگ جهاني باخبر مي شويم .

داستان راويان متعددي دارد ، بعضي ناشناس هستند و برخي ديگر قهرماناني هستند كه در بطن حوادث داستان قرار دارند . ما با ديد يك سرباز آلماني به يك عضو ساده نهضت مقاومت – رئيس اداره عملياتي نهضت – رئيس بزرگ نهضت و هزاران رابط و اعضاي گوناگون مبارزه آشنا مي شويم ، مانند شاهي كه از فراز قصر خويش نظاره گر نبردي بي امان است بر تمام حوادث اشراف داريم و همانند خداوند در خلوت ترين ساعات افراد و شخصيت هاي داستان حاضريم . سرگذشت تلخ بسياري از اين قهرمانان گمنام ( كه حتي خود نيز خود را به اين نام نمي شناسند!) در اين داستان روايت شده كه هريك سندي است از كتاب مقاومت ، ضمن آنكه به مدد چند شخصيت محوري ( ژربيه – فليكس- ماتيلد و ژان فرانسوا ) كه در اغلب حوادث حاضرند انسجام داستان حفظ مي شود .

فضاسازي كامل و با تشريحات دقيق صورت مي گيرد و ما پيش از آنكه شاهد عمل هركاراكتري باشيم ، ابتدا با گذشته و مشخصـــات او آشنـــــــا مي شويم . آينده مبهم و فضاي مه آلود داستان آنقدر حجيم است كه نويسنده نياري نمي بيند تا با افزودن به ابعاد ناشناخته قهرمانانش به آن دامن زند .

عاقبت اكثر اين قهرمانان در مكاني يا جايي ميان حماسه و تراژدي درنوسان است .كدام يك بيشتر سنگيني مي كند ؟ حتي ما كه نسل آينده قهرمانان كتاب محسوب مي شويم نمي توانيم جواب قاطعي به اين پرسش بدهيم . شايد به اين سبب كه ما برخلاف كاراكترهاي كتاب مجبور به پاسخ دادن به سئوالهاي پايه اي و مهم ترنشده ايم كه اينكه فلسفه حيات بشري چيست و براساس چه ارزشها – قوانين و اخلاقياتي استوار است ؟ جوزف كسل به ما اين فرصت را مي دهد كه در خلاء عدم اجبار و شرايط طاقت فرساي جنگ ، عاقلانه تر – عميق تر – دقيق تر به اين پرسش ها پاسخ دهيم . او براي راهنمايي ما تجربه ي نسل جنگ جهاني را به ما عرضه مي كند نسلي كه در فضايي آكنده از بيم و هراس ، ايده آليسم و رئاليسم و به صورتي ضربتي به اين سئوالات پاسخ داد و به سوي سرنوشت خويش شنافت . اينك نوبت ماست كه در فضايي آرامتر و با فرصتي بسيار بيشتر به اين سئوالات بينديشيم ، سئوالاتي كه دنياي آينده و حال ما را خواهند ساخت .(+)

پ.ن.1: مام وطن خسته ولي آرام.
پ.ن.2: نشستن در سايه آزادي.

Miss.Bingo

نیک کیو گوش میدم ، با این عکسها عجب مزه ای میده!
این همه تعلیق یک جا دیدنش هیچ وقت توصیه نمی شه! چون احتمالا تو رم مثل من هوایی می کنه که دوربین در حال خاک خوردنتو از توی کوله اش در بیاری و بگردی دنبال لوکیشن خوب واسه عکاسی!
عکس هایی با فضا سازی عالی و شناخت عالی تر از نور و رنگ و خط و سطح..
مجموعه ی EGLISE SHADOWS و MEDITERRANEAN DRAMAS رو شدیدا دوست داشتم و توصیه می کنم ! ایده های نابی توش پیدا میشد..
خیلی وقت بود می خواستم از عکس های این عکاس بنویسم ، حالا که موقع نوشتن شده .. فک کنم بهتره خودتون ببینید!

PHOTO(dot)NET GALLERY +
MEDITERRANEAN DRAMAS +
EGLISE SHADOWS +
PORTRAITS +
BODY +
THE JUMPING BOY +

Mr.Lefroy

رمان "ارلاندو" با عنوان اصلي "Orlando" نوشته "ويرجينيا ولف"، ترجمه فرزانه قوجلو از نشر قطره با قيمت 3700 تومان يكي از رمانهاي متفاوت اين نويسنده به شمار مي آيد.
.......................................................

ويرجينيا ولف آن طور كه از نخستين نامه هايش بر مي آيد، در اكتبر 1927 طرح اوليه ي رمان ارلاندو، يك زندگينامه را در ذهن خود آماده كرد. او كه از اين طرح و عنوان به وجد آمده و مسحور شده بود، بي درنگ قلم بر كاغذ نهاد و نگارش اين رمان آغاز شد،‌چنان كه از بامداد تا واپسين دقايق شب مينوشت. وولف اساس داستان اين رمان را با الهام از ويكتوريا و خانواده ي او شروع كرد. اما رمان منحصر به يك خاندان باقي نماند و چون درختي شاخ و برگ گسترد و بخشي از تاريخ ادبيات انگليس را زير سايه ي خود گرفت. ويرجينيا چها روز بعد در نامه اي ديگر به ويكتوريا مينويسد چنان در "ارلاندو" غرق شده كه به هيچ چيز ديگري نميتواند بينديشد. اين رمان بر عكس سه اثر قبلي وولف كمتر تجربي بود و مثل هر اثر هنرمندانه ي ديگري آنگاه كه از ذهن خلاق نويسنده خود جدا شد موجوديتي مستقل يافت و نويسنده را نيز به راهي كشاند كه خود ميخواست. به تدريج رمان هزلي شد از چهره هاي شاخص ادبيات انگليس. شايد بتوان گفت كه "ارلاندو" رمان "سياسي- اجتماعي" وولف بود كه نگاهي تلخ و گزنده به جامعه فرهنگي- اجتماعي آن دوران داشت. در اين رمان، اشرافيت در يك سوي قرار ميگرد و زندگي مردم عادي در سوي ديگر، وولف آنها را در تقابل يكديگر مينهد اما هرگز خود به صراحت بين آنها داوري نميكند. شگفت آنكه براي "ارلاندو" اشراف زاده زندگي معمول و عادي جامعه جاذبه ي بيشتري دارد گرچه وولف به شيوه اي زيركانه از قضاوت طفره ميرود. تصوير او از اشرافيت با خوشگذارني، بطالت، بوالهوسي، تظاهر و تصنع آميخته است و ارلاندوي اشرافزاده كه دلبسته ي ادبيات و كتاب است و در جتسجوي هميشگي "حقيقت" و "زندگي" در اين ورطه تنها ميماند.
اين رمان روابط متقابل تاريخ سياسي و تخيلي را با نگاهي موشكافانه و هزل آميز به شرايط فرهنگي انگليس و برخي رويدادهاي خاص سياسي دهه ي 1920 مي نماياند. وولف "ارلاندو" را در پاييز 1927 آغاز كرد و قرار بود زندگينامه باشد اما برخلاف زندگي نامه هاي معمول، داستان رمان از سيصد سال بر ميگذرد و در طي اين مدت طولاني همه چيز دگرگون ميشود،‌حتي جنسيت قهرمان اصلي رمان. آنچه اغلب از نگاه منتقدان دور مانده است كه ارلاندو رابطه اي پويا بين شرح حال و هويت، گذشت زمان و توصيف مكان ايجاد ميكند و بدين نحو زندگي نامه هاي معمول را به مقابله ميخواند.
وولف قصد داشت ارلاندو "هزل" باشد و آن را در نامه اي به ويكتوريا "سراسر شوخي" و "تعطيلات نويسنده" توصيف ميكند. اما ارلاندو "سراسر شوخي" باقي نماند، بلكه دلمشغولي مداوم وولف با تاريخ و تاريخ نگاري را به تصوير كشيد. ارلاندو در نماياندن روابط متقابل و تنگاتنگ بين جدل روشنفكرانه،‌ نوآوري و سياست، رماني بس در خور اهميت است.
در حقيقت يخبندان بزرگ در قرن هفدهم ميتواند قياسي باشد با جنگ جهاني. تاكيد بر شرح يخبندان، نابودي موجودات،‌مرگهاي ناگهاني و اجساد يخ زده بو وضوح خطوط مقدم جبهه را به ذهن متبادر ميكند.
"مورخان به ما ميگويند كه آن يخبنان بزرگترين يخبنداني بود كه اين جزاير تا آن زمان به خود ديده بود. پرندگان در آسمان يخ زند و چون سنگ به زمين افتادند. در نورويچ يك زن جوان روستايي با همان شادابي هميگش به جاده قدم گذاشت و شاهدان ديدند كه وزش تندبادي از يخ او را به گوشه اي از خيابان پرتاب كرد و به پودر بدل شد و چون غباري بر سقف ها نشست. مرگ و مير گوسفندان و احشام بي نهايت بود. لاشه ها يخ ميزدند و نميتوانستند آنها را از لايه هاي يخ جدا كنند..."
اما اگر يخبندان ميتواند استعاره اي براي جنگ باشد، كاناوال روي رودخانه تايمز استعاره اي از دهه ي بيست است، دهه ي دگرگوني و آزادي، مشروط بر آنكه شهروند انگليسي بداند كه از نظر جغرافيايي، طبقاتي، سن و جنسيت در چه جايگاهي قرار دارد.
در اين چهارچوب انگلسي ها هدف روايت هاي متعدد اجتماعي و ادبي قرار ميگيرند. ارلاندو نقش تاريخ و رويدادهاي هر دوره را در تشكيل هويت ملي به نمايش ميگذارد. وولف در الاندو دلبسته ي نماياندن "حقيقت" سردرگم يافتن "زندگي" است و قهرمان او به دنبال درك معناي اين دو واژه از قرني به قرن ديگر ميرود. در اين سفر طولاني و شايد فرا زماني نويسنده ما را وا ميدارد تا "همدلانه" با شخصيت او همراه شويم و سراسر تاريخ و شايد به تعبيري تمام تبار بشريت را به جستجو برآييم.
در اين رمان داستان در داستان مي آميزد گويي در هزارتويي از قصه گرفتار شده ايم. فقط ميتوانيم بگوييم كه شخصيت اصلي رمان وولف در عصر ملكه اليزابت به دنيا مي آيد و هرگز نميميرد بلكه در هر دوره و در هر قرن پوست عوض ميكند و چيزي ديگر ميشود تا به عصر ما ميرسد. به همين سبب خواندن اين كتاب آسان تر از توصيف آن است. نويسنده حقايق تاريخي و خيالي، ممكن ها و ناممكن ها را با هم مي آميزد و در خصوص تاريخ و رفتار انساني در جهاني حقيقي – رويايي به تفكري ژرف ميپردازد.
وولف در اين رمان نه تنها "جريان سيال ذهن" را به نوعي رها كرده بلكه به نحوي از تئوري نسبيت انيشتين سود جسته است. در اين رمان وولف دلمشغولي تاثير عنصر "زمان" در شخصيت و روابط انساني است. تلفيقي از گذشته و آينده، از خودآگاه ذهني و عيني.
"ارلاندو" تصويري از خيال است. از شيوه اي كه گذشته در زمان حال حضور ميابد. آنچه در رمان هاي وولف،‌شايد به جز ارلاندو،‌و به ويژه در "خانم دالاوي" حضوري هميشگي داد مرگ است، مرگي كه با قاطعيت وجود خود را بر اثر و شخصيت ها تحميل ميكند. در ارلاندو نيز گرچه مرگ حضوري مداود دارد و در هر فصل كتاب به نحوي تكرار ميوشد، اما در پس اين مرگها ي نمادين همواره زندگي نهفته است. دگرگوني در هر لحظه ي خود زيستن را به نمايش ميگذارد. ارلاندو دم به دم چهره عوض ميكند، زماني مرد است و سفير، زماني ديگر زن است و همراه كوليان گوسفندان را به چرا ميبرد. زماني لرد است و سرايش محفل بزرگان و دولتمردان و زماني ديگر شاعر است و گوشه نشين. اما آنچه او همواره ميجويد زندگي است. او شيفته ي نوشتن است. در اوج نا اميدي، در قله ي شادي همچنان مينويسد و سرانجام در پايان راه گويي هياهوي وجودش به آرامش ميرسد، آرامش عشق، و سرمستي ارمغان آن است.
"ارلاندو" رماني است متفاوت با ديگر آثار ويرجينيا ولف. بورخس در پاسخ به اين كه چرا "ارلاندو" را ترجمه كرده ميگويد: " فكر ميكنم تا زماني كه نشريه سور ترجمه رمان ارلاندو را از من نخواسته بود، ويرجينيا وولف چندان برايم خوشايند نبود يا به هر حال توجه چنداني به او نداشتم. ترجمه را پذيرفتم كتاب را خواندم و ترجمه كردم. ويرجينا وولف به گونه اي شگفت انگيز مرا گرفتار خود ساخت، ارلاندو در واقع كتابي است عظيم با موضوعي غريب.."
.............................................

بخش هايي از كتاب:
- دست مرد براي نگه داشتن شمشير آزاد است و زن بايد از دست خود براي نگه داشتن ساتن استفاده كن تا از روي شانه هايش نلغزد. مرد تمام رخ و از رو به رو به جهان مينگرد گويي آن را براي استفاده ي او و به دلخواه او ساخته اند. زن از نيمرخ به جهان مينگرد با نگاهي موشكاف و حتي شكاك. اگر هر دو لباسي مشابه به تن ميكردند امكان داشت كه نگاهشان به جهان نيز يكسان باشد

- جامعه يكي از معجونهاي داغي است كه كدبانوي ماهر هنگام كريسمس به شما ميدهد، كه طعم آن به نحوه درست مخلوط كردن و تركيب ده ها عنصر مختلف ارتباط دارد. يكي از آنها را انتخاب كن،‌به خودي خود بي مزه ميشود!

- ملغمه ي عجيبي كه جامعه مي ناميم دقيقا هيچ چيز خوب يا بدي در درون خود ندارد بلكه جوهره اي در آن است، ناپايدار اما نيرومند،‌كه وقتي بخواهيد شما را سرمست ميكند، يا اگر بخواهيد شما را دچار سردرد ميكند!

Miss.Bingo